In 'De dode junk in mij' onderzoekt regisseur Joe Hammond (28) hoe de afwezigheid van zijn vader doorwerkt in zijn leven. Zijn vader overleed zeven jaar geleden aan de gevolgen van verslaving. Nu doorbreekt Joe het zwijgen binnen zijn familie en reist hij naar Engeland om antwoorden te vinden. Hoe laat je je verleden meeschrijven aan je eigen verhaal, zonder dat het je toekomst bepaalt?
Joe Hammond heeft zijn vader nooit bewust gekend. Ze woonden in verschillende landen en hadden pas in de laatste jaren voor zijn overlijden sporadisch contact via Facebook, telefoontjes en brieven. Na zijn dood heeft Joe vooral veel vragen: wie was zijn vader? Maar ook: wat draagt Joe van hem mee en hoeveel invloed heeft familiegeschiedenis op de keuzes die je maakt?
Na meerdere gestrande relaties begint Joe destructieve patronen in zichzelf te herkennen. Wie je bent, wordt bepaald door je genen en je omgeving. Joe vraagt zich af welk deel van zijn karakter hij van zijn vader heeft geërfd. Op een online herdenkingspagina stuit hij op digitale sporen van zijn vader. Dat moment wordt het begin van een zoektocht die zowel pijnlijk als noodzakelijk is.
In Engeland spreekt Joe voor het eerst openlijk met familieleden en mensen die zijn vader hebben gekend. In de documentaire probeert hij te achterhalen wat er is gebeurd, maar hij stelt onderweg ook een andere vraag: kan hij uit de schaduw van zijn vader stappen en een eigen weg kiezen?
Regie: Joe Hammond
Omroep: EO