#263 - OmaMa

Toen Dija’s oma Alzheimer kreeg, veranderde de dynamiek binnen de familie ingrijpend. De ziekte wiste niet alleen herinneringen uit, maar legde ook overtuigingen bloot die jarenlang onder de oppervlakte aanwezig waren. Het zijn dezelfde denkbeelden die ooit leidden tot het afwijzen van Kabba’s vader. Tegenover die starheid staat de beweging van Kabba’s moeder, die zich haar hele leven verzette tegen het conservatieve Brabantse milieu waarin ze opgroeide. Ze liet haar geboorteplaats achter zich, verhuisde naar Amsterdam en koos een leven dat haar ouders niet konden accepteren. Toch zette ze oude conflicten opzij en keerde terug om voor haar zieke moeder te zorgen.

Alzheimer fungeert in OmaMa als katalysator: het verwijdert de filters en legt daarmee sluimerende conflicten bloot. Met intieme opnames en interviews laat Kabba zien hoe oude pijn en liefde met elkaar botsen, en hoe familiebanden ondanks alles een weg vinden naar heling. Hoe confronteert ziekte mensen met hun verleden? Hoe werkt racisme door binnen families? En hoe ontstaat verzoening in kleine, ongemakkelijke momenten? Kabba’s persoonlijke perspectief maakt het verhaal intiem en kwetsbaar, maar juist daardoor universeel en tijdloos.

Door twee jaar aan opnames te verweven met nieuwe interviews ontstaat een eerlijk en gelaagd portret van een familie die laveert tussen conflict en verbondenheid