Productie
Om de strijd tussen ratio en gevoel goed weer te kunnen geven, koos Hendrikx drie heren uit voor zijn film, wier verhalen samengevoegd konden worden tot één verhaal. Om de heren niet voor het hoofd te stoten, is Hendrikx begonnen met interviews waar hij zorgvuldig mee omsprong. De mannen waren bijna paranoïde als het ging om hun privacy: ze wilden voorkomen dat iemand er ooit achter zou komen dat ze in deze film zouden zitten. Hendrikx: “We hebben bijvoorbeeld afgesproken dat al het opnamemateriaal maar op één plek opgeslagen zou worden en dat we niet over afspraken zouden sms-en, maar dat ik ze enkel zou bellen op vooraf bepaalde tijden met een speciaal nummer.” De mannen wilden op anonieme wijze wel graag meedoen aan het project, omdat ze van mening zijn dat een ander geluid in de media zeer welkom is.
Na het afnemen van de eerste interviews, nam Hendrikx nog een keer twee interviews van twee uur met de mannen af. In deze interviews vuurde hij naast vragen ook clichés op de pedofielen af. Hij probeerde zo te ontdekken hoe zij tegen hun geaardheid aankijken, wat ze als pedofiel van de taboes en clichés vinden die heersend zijn en hoe ze hiermee omgaan. Dit materiaal voor de film werd vervolgens door stemauteurs nagesynchroniseerd, om de heren onherkenbaar te maken. De heren wilden uiteraard ook niet gefilmd worden. Om ervoor te zorgen dat de beelden wel wat bijdragen aan het verhaal, heeft Hendrikx alternatieve beelden gebruikt.
