Zoekresultaten

Filmmaker Mijael Bustos richt in de Breaking Ground documentaire A Tale of Love, Madness and Death (2015) de camera op zijn schizofrene oom Carlos en zijn opa en oma. Die hebben altijd geweigerd hun oudste zoon in een instelling te plaatsen. Carlos is een verstokt roker waardoor zijn moeder last kreeg van haar longen en noodgedwongen bij haar dochter moest gaan wonen. Haar man pendelt sindsdien op en neer tussen zijn geesteszieke zoon en zijn vrouw, gevangen tussen liefde en plicht. Deze documentaire was ook te zien tijdens IDFA als onderdeel van de studentencompetitie.

Integere documentaire over een man met een wel heel curieuze hobby: het verzamelen van levensgrote en levensechte poppen. Hij eet, slaapt en praat met deze ‘vrouwen’ en neemt ze mee naar het bos voor een fotoshoot. Wat met gemak een shock doc had kúnnen worden, is in handen van regisseur Sophie Dros juist geworden tot een bijzonder en respectvol portret.

Laura’s vader heeft zo’n beetje alle luchtsporten gedaan: zweefvliegen, motorvliegen, deltavliegen en de laatste jaren is het parapenten. Hij vliegt ook mee in EK's en WK's, tot spijt van zijn familie. Een verhaal gemaakt door Laura Stek.

Deze documentaire gaat over Remko Scha, die op 9 november 2015 overleed. De professor computerlinguïstiek aan de UvA gold als een pionier op het gebied van automatische en algoritmische kunst. Scha stond vanaf de jaren 60 aan de basis van diverse experimentele muziek- en kunstprojecten.

wikipedia wint de erasmusprijs 2015

Radiomaker Colette van Nunen kwam in 2014 als vrijwilliger voor Vluchtelingenwerk Nederland in aanraking met een Syrisch gezin: Mohammed, zijn vrouw Diana, de 2-jarige Khalid en baby Ali. Ze werd hun taalcoach en daarmee een van de weinige contacten van het gezin met de Nederlandse buitenwereld. En in deze uitzending aflevering 28 van de korte documentaireserie Toendra.

Hoe goed kennen we de mensen om ons heen eigenlijk? Zouden we het merken als een vriend of familielid overweegt om een eind aan zijn leven te maken?
Meer dan een half miljoen Nederlanders denkt jaarlijks langere tijd over zelfmoord. Dat betekent dat we allemaal wel zo iemand kennen. Vaak zonder dat te weten, want praten over zelfmoordgedachten is taboe. Wat gebeurt er als je wél praat? Bijvoorbeeld met 113Online, de anonieme hulplijn voor suïcidale mensen.

Criminelen hebben de handel in chemisch afval ontdekt als lucratieve bron van inkomsten. Campanië, de streek rond Napels, is er het symbool van en wordt wel de grootste illegale stortplaats van chemisch afval in Europa genoemd. Hier dumpt de Camorra, de locale tak van de maffia, industrieel afval uit heel Europa en zelfs van daarbuiten. Ze gieten het in rivieren, begraven het in landbouwakkers of verbranden het langs de kant van de weg.

Aan de hand van bewaard familiearchief onderzoekt regisseur Marco Niemeijer de weerslag die de oorlog heeft gehad op zijn stiefoma en zijn stieftante. Het wordt pijnlijk duidelijk hoe het oorlogstrauma doorwerkt in de levens van de mensen.

Rebecca is dolblij als ze ontdekt dat ze zwanger is. Maar er is één probleem: het kind is van de verkeerde man.

Fayaz was drie toen hij samen met zijn moeder halsoverkop Afghanistan verliet. Ondanks zijn onzekere bestaan als asielzoeker is de inmiddels 9-jarige Fayaz vastberaden: hij moet en zal dierenverzorger worden. In Droomvergunning (2015) leggen Caroline Keman (24) en Paula Vonhof zijn dromen vast (25).

De jonge makers Felix Govers (21), Paul Voors (21), Laurens van de Geer (21) en Stephan Valkenier (27) besloten in samenwerking met NGO Dorcas naar Irak te gaan en daar het verhaal van de Syrische IS-slachtoffers vast te leggen. Vier vluchtelingen van verschillende religies en leeftijden komen aan het woord. Eglas (15) kan haar ontvoering door IS weliswaar navertellen, maar ze leeft met een enorm trauma en vertelt haar aangrijpende ervaringen: ‘In die tijd wilde ik zelfmoord plegen, maar het maakte hen blij wanneer een meisje zelfmoord had gepleegd’. Niet alleen Eglas, maar ook de andere vluchtelingen zijn in Long Road Ahead (Felix Govers, 2015) open over de gruwelen van IS.

Theater en het echte leven komen samen. Op het podium staan zeven jongens uit de theatervoorstelling 'Staal' in de wachtkamer van het echte leven. Testosteronbommen, die een balletje trappen, een robbertje vechten, kwetsbaar zijn en geduldig wachten tot het over is, dat groeien. Om vervolgens tevoorschijn te komen als echte man. Als krachtpatser, grappenmaker, carrièreman, rokkenjager, rebel of misschien gewoon als eeuwige puber.

Met een ongekende directheid brengt cameravrouw en regisseur Meral Uslu haar behandeling van borstkanker in beeld. We zien artsen, fysiotherapeuten, verpleegkundigen, lotgenoten en naasten met haar in gesprek over alle facetten van de medische en persoonlijke achtbaan die volgde op de diagnose.

Schrijver en journalist Joris van Casteren reist voor zijn werk de hele wereld rond. Naar Nigeria, Amerika, Rusland… En iedere keer slaat de paniek weer toe.

De vader van de zestienjarige Renée lijdt aan FTD, een vorm van vroege dementie. Wat betekent dit voor het dagelijks leven van een gezin? “Papa” (2015) is een intiem portret over het wegvallende contact tussen vader en dochter, waar jonge makers Josselin Gordijn (23, Utrecht) en Jet Verheijen (21, Utrecht) de eerste prijs mee wonnen op het CampusDoc Filmfestival 2015.

Frans Bromet verdiept zich in een mysterieuze vete die zijn familie al decennia lang verdeelt. De oorsprong ervan ligt in een conflict dat na de Tweede Wereldoorlog aan de joodse kant van de familie is ontstaan.

Op 25 november 2015 is het precies veertig jaar geleden dat Suriname onafhankelijk werd. Voor de Surinaamse juriste Lilian Gonçalves ging een droom in vervulling. Maar een paar jaar later sloeg die droom om in een nachtmerrie.