De rode draad in When Chueca Dies is een fictieve radioshow vanuit boekwinkel Berkana, gelegen in de wijk Chueca. ‘Het was eigenlijk een no-go-area,’ vertelt regisseur Ramón Gieling. ‘Middenin Madrid, tussen de drugsdealers en illegale homobars. Mensen liepen er met een grote boog omheen. Maar het werd een soort feelgood-verhaal toen de queergemeenschap de panden mocht opknappen. Langzaam begon die wijk leven te krijgen.’ Zo werd de boekhandel een belangrijk vertrekpunt in de film. ‘Het is visueel natuurlijk een aantrekkelijke locatie, het zit vol verhalen en geschiedenis. Ik vond het een heel mooi vertrekpunt om vanuit daar steeds met een personage of scène mee te gaan.’
Mix van fictie en documentaire
In When Chueca Dies lopen documentaire en fictie door elkaar heen. Op sommige momenten spelen de queer-hoofdpersonen bijvoorbeeld een scène uit een parallel, niet heteronormatief, universum of stappen ze in de rol van hun vijand. Gieling, die zelf ook speelfilms regisseerde, maakt het eigenlijk niet zo veel uit wat ‘echt’ of ‘niet echt’ is: ‘Als je het benoemt, wordt het gecompliceerd. Ik vind dat, om een verhaal te vertellen, alle middelen tot je beschikking staan.’ Een van Gielings favoriete scènes is wel geënsceneerd: die waarin twee lesbiennes in het jaar 2036 in een bunker moeten leven, omdat ze niet meer vrij over straat mogen.
Madrid was not amused
De film ontving onlangs een prijs op het Berlin Porn Film Festival, maar wordt lang niet overal met open armen ontvangen. ‘De stad Madrid was not amused dat ik scènes liet zien met trans prostituees op straat. Dat gaf een slecht imago,’ vertelt de regisseur. Volgens hem wilden de hoofdpersonen uit When Chueca Dies graag meewerken om een statement te maken tegen het politieke klimaat: ‘Extreemrechts is enorm op de deur aan het bonzen in Spanje.’
Hoop en recht op liefde
De kijkersvraag van deze keer haakt hierop in en komt van kijker Inge Sommer: ‘Hoe ervaar jij het veranderende Spanje?’
Ramón Gieling vertelt dat Spanje een sociaaldemocratische regering heeft die zich enorm inzet voor de rechten van de lhbtqia+-gemeenschap, maar dat extreemrechtse politici daar tijdens debatten enorm tegenin gaan. ‘Het gaat er snoeihard aan toe daar. Het is niets vergeleken met de debatten hier in de Tweede Kamer. Maar ik zie toch wel een beetje hoop gloren dat het niet helemaal misloopt met de wereld.’
Hoewel Ramón Gieling eerder meende dat de film geen boodschap heeft, concludeert hij toch: ‘Deze film gaat over de liefde. Een heleboel scènes gaan direct of indirect over wie er recht heeft op het verdienen van liefde’.