Al jaren kwamen regisseurs Ester Gould en Sarah Sylbing in de vogelbuurt in Amsterdam Noord. Ze verdiepten zich in de armoede die daar speelt en zagen hoe dat in Nederland vooral samenging met schulden. Samen maakten ze er de zesdelige serie Schuldig over, waarin ze bewoners uit de vogelbuurt volgden.

Eén van hen was Dennis, die met hulp van zijn gepensioneerde vader een dierenwinkel runde en diep in de schulden zat. Na de televisie-uitzendingen werd Dennis omarmt door de kijkers. Dat vindt Gould geen verassing.

‘Ten eerste is Dennis heel lief, maar hij staat ook voor iets groters. Hij staat voor een levenshouding en mentaliteit die vrijwel verdwenen is. Hij vindt de buurt, het gemeenschapsgevoel, de klanten en de dieren belangrijker dan winst. Dat maakt hem geen goede ondernemer, maar wel het soort mens dat we steeds meer missen in Nederland.’

Ondanks dat de regisseurs altijd contact hielden met de hoofdpersonages uit Schuldig, dachten ze niet dat er een vervolg zou komen. Dat veranderde voor Gould toen ze Dennis weer tegenkwam bij een fotoshoot ter ere van het tienjarig jubileum van de serie. 

‘Toen ik hem weer zag was hij stapelverliefd. Hij had een vrouw ontmoet, Swindey. Hun ontmoeting klonk als een klassiek liefdesverhaal waarvan ik dacht dat het zich mooi zou vertalen naar een korte film.’

Zo ontstond het idee voor Tortelduifjes, waarin Gould tien jaar later weer bij Dennis in zijn dierenwinkel op bezoek gaat.