Dood

Mevrouw Antoons gaat lichamelijk en geestelijk hard achteruit. Dagelijks slikt ze 9 soorten medicijnen. Het is beter voor haar als ze naar een verzorgingshuis gaat, maar ze ziet hier erg tegen op. Dochters Harma en Maaike helpen haar met het inpakken van haar huisraad. Lepeltjes en glazen mogen mee, bureaus en kasten blijven achter. De herinneringen grijpen de hele familie aan. Als de dag van vertrek nadert, raakt moeder Antoons steeds meer in de war.

Hoe verwerk je de zelfdoding van je kind? Hoe ga je om met zo’n verschrikkelijke gebeurtenis, met de machteloosheid, het schuldgevoel?

Hoe om te gaan met zelfmoord? In Finland, het land met het hoogste zelfmoordcijfer, onderzoeken Sini Liimatainen en Jukka Kärkkäinen vanuit verschillende perspectieven het fenomeen zelfdoding.

Op 8 juni 1998 verlaat de 20-jarige Ricco het ouderlijk huis in Noord-Holland voor een ritje op zijn motor. Hij komt niet meer terug...

Een vereenzaamd man sterft. Er is geen afscheid, geen begrafenis maar wel een gemeentelijke dienst die al zijn bezittingen afvoert en vernietigt. Een aantal bezoekers – mensen die de man niet hebben gekend – laat vlak voor de ontruiming het propvolle huis op zich inwerken en wordt zo uitgedaagd na te denken over wie deze man was en wat hem bewoog. En in het zicht van de eindigheid denken de bezoekers ook na over hun eigen leven en wat ze – willen - nalaten.

Het is maandagmiddag 25 februari 2002. Mijn moeder trekt haar jas aan en vraagt: 'Mag ik nog een laatste knuf?' Ik barst in huilen uit en denk: 'Dit is waanzin!' Mijn lichaam verstijft en ik voel dat ik niet in staat ben iets uit te brengen.

Op begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam wordt een kist opgegraven. Wat is er gebeurd met het menselijk lichaam dat er in verdween? Is het skelet netjes kaal geknaagd door de wormen? Hoe ziet het er binnen in die kist uit?

In NCRV Dokument een portret van de jonge Amsterdamse Priscilla die lijdt aan een terminale ziekte en zichzelf op haar 26e verjaardag euthanasie 'cadeau' doet. Vanaf haar zestiende weet Priscilla dat ze erfelijk belast is met dezelfde ziektes als haar moeder. Ze wil zichzelf deze lijdensweg besparen en verdiept zich al jong in de mogelijkheden van euthanasie, voor als de tijd daar is.

De documentaire 'Moeder moet dood' van Jessica Villerius vertelt het tragische verhaal van de moord op 67-jarige Etty Dekker. Op 16 april 2011 wordt Etty op beestachtige wijze om het leven gebracht door haar 36-jarige zoon Alain, in haar woning in het centrum van Zoetermeer.

De documentaire 'Dood op verzoek' uit 1994 is misschien wel één van de meest spraakmakende documentaires: de film wordt beschouwd als één van de belangrijkste aanjagers van het euthanasiedebat in binnen- en buitenland.

Op 12 december 1985 verdwijnt Maarten Visser tijdens een reis door Chili. Zijn ouders, Paulus en Loes Visser, vertrekken onmiddellijk naar het land om hun zoon te zoeken en sindsdien gaan ze ieder jaar terug om hun zoektocht te vervolgen.

Als mens hoop je toch dat je na een druk en werkzaam leven in de dood eindelijk je rust kan vinden. Voor eeuwig herenigd met overleden familieleden, met zang en snarenspel dansend rond de troon van je Schepper of desnoods opgaan in het Grote Niets...

De man van Marjan wil een eind aan zijn leven maken. Paul heeft beginnende dementie en wil het einde daarvan niet meemaken. Voor Marjan is het moeilijk om de wens van haar man te respecteren, maar begrijpen doet ze het wel. De daadkrachtige, levenslustige, erudiete man die hij altijd is geweest, wil niet machteloos in de vergetelheid zakken, maar zelf het eindpunt van zijn leven bepalen.

Dit is het verhaal van Wim Maljaars. Van zijn leven, beheerst door wanen en psychosen. En van zijn dood in een isoleercel, volkomen onverwacht en in totale eenzaamheid. Tegelijkertijd is dit een film over de mensen die Wim hebben gekend, hun worsteling met zijn ongrijpbare persoonlijkheid, hun gevoelens tussen twijfel en schuld.

In de nacht van Oud & Nieuw overleed Sam Galesloot. Sam leed aan een progressieve spierziekte. Hij was de hoofdpersoon uit de bijzondere documentaire van Ria Bremer en Doret van der Sloot.

De 103-jarige Indiase medicijnman Babaji heeft na de dood van zijn echtgenote ruim tien jaar geleden, een graf gedolven naast het hare. Elke dag gaat hij in het lege graf liggen om zo dicht mogelijk bij haar te zijn. Met ‘het neerdalen in het lege graf naast zijn overleden vrouw’ heeft hij voor een ware mediahype gezorgd. Drommen mensen komen kijken naar dit wonderbaarlijke ritueel.

De documentaire Pappa is weg en ik wilde nog wat vragen van Marijn Frank is een indringend portret van een familie die geobsedeerd zwijgt. In dit ontwapenende egodocument gaat regisseur Marijn Frank op zoek naar de identiteit van haar zwijgzame vader.

Zestiger Kees is vanaf zijn kindertijd bang van honden. Wanneer zijn vrouw Marjolein in 1998 hoort dat zij ongeneeslijk ziek is, bedenken ze wat ze nog graag zouden willen doen. Het wordt geen wereldreis; Marjolein wil graag ... een hond. Maar daar blijft het niet bij.....