Armoede

last hijack

aan 't eind van de weg

“Hallo kijkers! Mijn naam is Eriss Khajira (27, Kenia). Ik wil graag een film maken over de vuilnisbelt Dandora, waar ik ben opgegroeid…” Het resultaat van deze wens is een uitzonderlijke film die van binnenuit het verhaal van de Afrikaanse armoede vertelt. Khajira toont met deze documentaire de kracht, problemen en dromen van haar buren die op een vuilnisbelt wonen. Ze leven van voedsel, bouwmaterialen en handelswaar, gehaald uit vuilnis dat door inwoners en bedrijven van Nairobi wordt weggegooid.

Shado’man is een filmisch portret van de Freetown Streetboys, een groep vrienden in de hoofdstad van Sierra Leone, die 's nachts tot leven komt omdat er overdag in de drukke stad geen plek voor hen is. Regisseur Boris Gerrets vangt de harde realiteit van het Afrikaanse straatleven in afwisselend poëtische en dan weer schrijnende scènes, waarin de hoofdpersonen hun visie geven op het moeizame bestaan.

Op 6 oktober 2013 was het vijf jaar geleden dat de Ijslandse bank Icesave ten onder ging. Vanaf mei 2008 trok de bank op de Nederlandse markt actief spaargeld aan via online spaarrekeningen. Icesave beloofde spaarders een rente, die niet werd waargemaakt.

Harm van Atteveld volgt het spoor van de Bulgaren in Nederland die met het verzamelen van oud ijzer het hoofd financieel boven water proberen te houden. Oud ijzer 'doet' slechts veertien cent per kilo. Toch schuimen de 'morgensterren' de hele stad af op zoek naar oude metalen.

Catelijne, een bijstandsmoeder uit Amsterdam-Noord, heeft vijf kinderen en dertigduizend euro schuld.

In 'Sta me bij' staan medewerkers van de Sociale Dienst in Zutphen hun bijna duizend cliënten met raad en daad bij. We zijn getuige van de confrontatie tussen de ervaren en betrokken consulent Bruno en de strenge zakelijke Debbie enerzijds en hun cliënten anderzijds.

Heddy Honigmann schetst in 'El Olvido' een indringend portret van de talloze inwoners van Lima die aan de onderkant van de samenleving leven. Straatkinderen, zwervers, obers en kleine middenstanders komen aan het woord en vertellen aan de hand van persoonlijke anekdotes de hele politieke geschiedenis van Peru.

De achtjarige Giovanni uit Amsterdam Noord heeft het niet breed, maar zo voelt hij dat zelf niet. Hij is een meester in het ritselen van zakgeld, dat hij graag dezelfde dag alweer uitgeeft in het grote winkelcentrum.

In de documentaire 'That's Life' portretteert fotograaf Sander Veeneman het leven van drie kinderen in Mozambique, Zuid-Afrika en het noorden van Peru. Sommigen van hen fotografeerde hij meer dan 12 jaar geleden. Hoe gaat het nu met hen?

Na de afschaffing van de apartheid is er in Zuid-Afrika veel ten goede veranderd. De zwarte bevolking heeft meer rechten en meer kansen gekregen in een nieuwe democratische samenleving. Maar niet iedereen heeft van de nieuwe situatie geprofiteerd.

In 1986 leefde programmamaakster Djoeke Veeninga drie maanden lang met de familie Mujeni in de zwarte township Highfield in Harare en maakte "Standplaats Zimbabwe'. Het dagelijks leven van de familie stond model voor de hoopvolle jaren van het land dat kort daarvoor onafhankelijk was geworden. Nu, 24 jaar later, gaat zij op zoek naar de huidige generatie van de familie. Hoe is het hen vergaan in de moeilijke economische en politieke jaren van het geteisterde land? Een portret van het Zimbabwe van 2010 via het leven van de familie Mujeni, toen en nu.

Jarenlang woonden ze in een tentje onder de snelweg.
Twee daklozen die elkaar vonden. De een heet Willem en houdt heel veel van bier en de andere heet Claire, een uitbundig geklede vrouw in een verkeerd lichaam. ‘Een gek stel zijn we’ roepen ze steeds. En toen kregen ze een huis. Het is moeilijk wennen aan de nieuwe omgeving en de bureaucratische rompslomp. Gaan ze het redden of blijft de straat trekken?

Hoeveel jongeren dakloos zijn in Nederland weet niemand precies. In de T-Plataan kunnen Rotterdamse daklozen in de leeftijd van 14 tot 23 een paar nachten slapen als ze echt nergens meer terecht kunnen. Wie zijn ze? Hoe overleven ze? Stefan Heijdendael verbleef lange tijd bij de Plataan en vroeg de jongeren niet alleen naar hun verhalen, maar leerde ze ook zelf op te nemen met een kleine opnamerecorder, om zelf verslag te doen van hun leven op straat.

In de grensgebieden van Thailands Gouden Driehoek - een ruige streek met veel drugssmokkel en arme volksstammen - heeft één man zich gewijd aan het welzijn van de kinderen. De boeddhistische monnik Phra Khru Bah, een voormalige Thai bokser, reist te paard alle dorpen af om gezondheidszorg en educatie te verspreiden onder dorpsbewoners die geen enkele steun ondervinden van een overheid.