De laatste ooggetuigen van de oorlog, de kinderen van toen, zijn nu allen hoogbejaard. In de Duutsers vertellen bewoners van het Overijsselse dorpje Rouveen ontroerend open over hun oorlogsherinneringen aan dorpsgenoot en filmmaker Geertjan Lassche. Hun verhalen worden afgewisseld met historische videofragmenten en foto’s van vroeger.

Zo ontvouwt zich een eerlijke kinderblik op het opgroeien in een plattelandsdorp. Hoe kwam de oorlog in het dorp? Wie is die vreemde op het dorp voor ze, die Duitser? En waarin verschilt die van andere vreemdelingen? Wanneer slaat argwaan om in onrust, en onrust in angst of haat? Hoe zat het met de Joodse werkkampen in het dorp en hoe keken ze naar de Canadese bevrijders?

Breien
In Duutsers spreekt Geertjan Lassche zijn dorpsgenoten in hun eigen huis, aan de keukentafel, in de luie stoel bij de kachel of tijdens het breien aan de eettafel. Een aantal van de geïnterviewden is inmiddels overleden, de anderen zijn allen hoogbejaard. De Rouveners die hij spreekt zijn Jentje, Engbert, Gerrit, Rensje, Hendrik, Hendrik en Trijntje, Jantje, Griet, Klaas en Hendrikje. Ze hebben allemaal hun eigen verhaal, maar grotendeels soortgelijke ervaringen.

Regie: Geertjan Lassche
Omroep: EO