We zien ons
Gedurende een jaar volgen we een aantal inwoners van Lentjheuvel. In zes afleveringen worden we deelgenoot van hun leven en strijd. Voor oud-mijnwerker Fer uit de Geleense volkswijk Lindenheuvel was de saamhorigheid die de mijnen brachten het mooiste van zijn leven. Maar behalve de goede herinneringen, zorgen de stoflongen die hij aan het werk overhield er ook voor dat hij nu nog nauwelijks zijn huis uitkomt.
Human volgt Fer en zijn buurtgenoten in een documentair feuilleton over een wijk, waar behalve de mijn nu ook de kerk en het traditionele verenigingsleven dreigen te verdwijnen. Lindenheuvel, of 'Lentjheuvel' zoals de mensen hier zeggen, probeert het tij te keren. Met als sociaal middelpunt kastelein Daisy, die in haar café de rol van de biecht overneemt van de kerk.
Tien procent van alle Nederlanders ervaart sterke gevoelens van eenzaamheid. In de wijk Lindenheuvel ligt dat percentage op twintig procent, het dubbele van het landelijke gemiddelde. In de gemeente Sittard-Geleen is er zelfs sinds kort, net als in verschillende andere steden, een wethouder Eenzaamheid aangesteld. In de Geleense wijk Lindenheuvel is echter nog iets anders aan de hand. Zowel de sociale cohesie als eenzaamheid scoren opvallend genoeg bovengemiddeld hoog. Hoe kan dat?
Dit contrast vormt het uitgangspunt voor deze serie. Vanuit de markante oude mijnwerkerswijk schijnt de serie licht op één van de grootste uitdagingen van onze tijd: de strijd tegen vereenzaming.
Regie: Deborah van Dam
Afleveringen
Bovengronds ondergronds
In de eerste aflevering van de zesdelige documentaireserie We zien ons maken we kennis met de Geleense volkswijk Lindenheuvel en haar bewoners. Vroeger werden de bewoners van deze wijk verbonden door de mijnen. Nu vecht de gemeenschap tegen vereenzaming.
Onder de mantel met humor
In de tweede aflevering van We zien ons maken we kennis met de ernstig zieke Henk. 'Ik heb de duivel al drie keer een loer gedraaid, dus dat lukt nu ook weer.' En met mijnwerkerszoon Ayoub. Hij is met hart en ziel een jongen van de Lindenheuvel, maar toch blijft iedereen hem als Marokkaan zien.
'Het is ijskoud'
In de tweede aflevering van We zien ons maken we kennis met de ernstig zieke Henk. 'Ik heb de duivel al drie keer een loer gedraaid, dus dat lukt nu ook weer.' En met mijnwerkerszoon Ayoub. Hij is met hart en ziel een jongen van de Lindenheuvel, maar toch blijft iedereen hem als Marokkaan zien.
Prins en prinses
Het leven gaat verder op de Lindenheuvel, in de vierde aflevering van 'We zien ons'. Otto probeert zijn team te motiveren, maar heeft het moeilijk. 'Na 2 jaar, waarin ik zo vaak gekleineerd ben door het bestuur, sta ik echt op ontploffen.'
Het is allemaal mogelijk
In de vijfde aflevering maken we kennis met mevrouw Hendrix. Ze heeft kinderen en kleinkinderen, maar het zijn haar vissen die haar gezelschap houden. Ze zou graag een maatje hebben om eens mee te kaarten. 'Dan kunnen we eens een keer lachen. Dat doe ik niet vaak meer.'
We kennen elkaar nu
In de laatste aflevering van 'We zien ons' worden de motoren van de motorclub, begeleid door doedelzakspelers, op het kerkplein verzameld om door pastoor Quaedvlieg en kapelaan Martinez met alle traditionele rituelen te worden gezegend.