Makers

Stephane Kaas (Amsterdam, 1984) is documentairemaker van onder andere In het echt heb ik een neus voor Uur van de Wolf en Stem van de Natuur voor VPRO Tegenlicht.

Kijk hier alle documentaires van regisseur Esther Pardijs

Heleen Minderaa (1973) is documentairemaker en regisseur. Ze kiest vaak voor verhalen van mensen die hun nek uitsteken, een ander perspectief bieden op complexe situaties of licht werpen op het 'bijzondere' in het 'gewone'.

Nelleke Koop (1977) werkt als freelance filmmaker vanuit Amsterdam sinds haar afstuderen aan de Filmacademie.

Susan Koenen (Den Haag, 1974) is documentairemaker, schrijver en programmeur van documentaires op festivals en in de bioscoop. Bekijk hier alle films van Susan Koenen

Ruud Lenssen (1986) won prijzen met zijn documentaires Kathem & Chris (winnaar Nederlands Filmfestival 2010), Wei (IDFA 2019 *Kristallen Film), Candy: A Skater’s Mind (BNNVara, 2022) en de documentaireserie Mijn Vader de Hasjkoning (Videoland Original, 2022)

Met milde blik en oprechte aandacht vangt Michiel van Erp ons DNA. Al 25 jaar maakt hij documentaires over Nederland op z’n smalst. De schietvereniging, vrijwilligers, de Libelleweek: welk onderwerp hij ook te pakken heeft, Van Erp is steeds even onbevangen. Een serieuzere kant van Van Erp zien we in zijn films over de regenbooggemeenschap, die door de jaren heen op zijn blijvende aandacht kan rekenen. En ook thema’s zoals vergankelijkheid, de dood en hoe de nabestaanden van de MH17-ramp hun rouw verwerken, brengt hij zorgvuldig en intiem in beeld.

Reber Dosky (1975) is een Koerdisch-Nederlandse documentairemaker. Hij maakte o.a. de documentaires 'Radio Kobani', 'Sidik en de panter' en 'Jezidi vrouwen - Dochters van de zon'.

Leonard Retel Helmrich (1959-2023) was een Nederlandse documentairemaker. Hij werd vooral bekend met het drieluik 'Stand van de zon' (2002), 'Stand van de maan' (2010) en 'Stand van de sterren' (2011).

Marcel de Vré

Marijn Frank (1982) is een Nederlandse presentatrice, documentaire- en televisieprogrammamaakster. In 2007 maakte ze de documentaire Pappa is weg en ik wilde nog wat vragen als afstudeerfilm voor de Nederlandse Film en Televisie Academie. Ze maakte onder andere de documentaire Vleesverlangen over haar vleesverslaving. En de aangrijpende Overgave, over het rouwproces dat volgde op het verlies van haar dierbare vriendin.

De films van Marjoleine Boonstra (1959) kenmerken zich door sobere beelden. Mensen die ze interviewt worden veelal recht in hun gezicht gefilmd. Terugkerende thema in haar werk is hoe mensen omgaan met tegenslagen in hun leven: Wat houdt hen op de been?

Documentaires van en interviews met regisseur Elsbeth Fraanje.